Zalety oraz wady społeczne dotyczą każdej nacji narodowej naszego globu.

Wszyscy jesteśmy poddani ocenie socjologiczno- społecznej.

W większym bądź mniejszym stopniu, przyczyniamy się do tego jak oceniają nas inni.

Poddajemy ocenie naszych sąsiadów, większe lub mniejsze grona społeczne.

Wreszcie poddajemy ocenie inne narodowości, podobnie jak sami poddani zostajemy

ocenie innych.

Naszą narodową świadomością kierują przede wszystkim nasze dzieje historyczne,

które z dziada- pradziada wykształciły w nas szczególne cechy charakteru.

Wspierając się, myślę bardzo czytelną a zarazem autentyczną w swojej treści

książką Edmunda Lewandowskiego, oraz korzystając z osobistego doświadczenia

nabytego podczas mojego 10 letniego życia na obczyźnie, chciałbym odnieść się

głównie do tych cech narodowych Polaków, które zauważalne są nie tylko przez

nas samych, ale oceniane i komentowane są również przez naszych zachodnich sąsiadów.

Dołączając się do tej myślę trudnej i narażonej na krytykę obrońców narodowości

polskiej, oceny naszych cech narodowych, mogę o Polakach powiedzieć wiele.

Wiele w nas cech dobrych a zarazem niepoprawnych.

Na temat naszego narodowego bogactwa charakterologicznego wypowiadali i

wypowiadają się znane autorytety literackie oraz autorytety socjologiczno- psychologiczne.

Począwszy od artykułu z 1942 roku odnoszącego się do naszych narodowych cech,

na pierwszy rzut oka nasuwa się wiodący aspekt polskiej religijności, przejawiającej

się w dość wyraźnej pobożności Polaków.

Jesteśmy europejskim wzorcem dla nacji ościennych które tylko w części pielęgnują tę

formę wzbogacenia życia społecznego.

Zaletą naszej nacji jest pewnego rodzaju cecha buntownicza wobec braku akceptacji

dla niewoli oraz tyranizowania jednostek ludzkich i zwierzęcych.

Współczujemy i potrafimy pomagać ludziom, zwierzętom, wspieramy duże akcje takie

jak WOŚP, czy tez gromadzimy wspólnie fundusze na renowacje cmentarzy.

Jesteśmy nad wyraz gościnni i w większości dobrze wychowani.

Pracowici ? owszem… ale tylko za dobre wynagrodzenie a nie sami z siebie- jedynie

wyjątki.

Jak to Polacy, popadamy ze skrajności w skrajność.

To co w nas pozytywnego, zostaje często przyćmione tym co negatywne.

Brak tolerancji

Większości Polakom brakuje podstawowej cechy Europejczyka.

Mianowicie ,,tolerancji wobec innych nacji,,

A szczególnie wobec obcych poglądów religijnych, czy ubioru.

Potwierdzeniem tego co nadmieniłem, jest fakt iż w obcym kraju spora rzesza Polaków

jest wrogo nastawiona także do obcokrajowców.

Jesteśmy poniekąd egoistami, nastawionymi głównie na zyski i poklask dla własnej

narodowej i osobowej oceny.

W tej kwestii powinniśmy uczyć się od naszych zachodnich sąsiadów którzy przybierają

bardziej cywilizowaną formę akceptacji i tolerancji wobec innych.

Umysł i działanie

Myślę że nie skłamie, podkreślając tym samym iż jesteśmy narodem zdolnym i

kreatywnym w wielu dziedzinach oraz w życiu prywatnym.

Lecz samymi powyższymi cechami, właściwej mentalności europejskiej w sobie

nie wykształcimy.

Bowiem za mało w nas konsekwencji.

Także według opinii Stanisława Trzebiatowskiego, a jurora naszej narodowej cechy,

brakuje nam Polakom, Niemieckiej wytrwałości oraz stałości w tym co robimy.

Planujemy i coraz częściej stoimy w miejscu. To w rządzie i w życiu.

Czerpać powinniśmy chociażby wzorce Niemieckiej kultury jazdy i poszanowania dla

współdzielących szlaki komunikacyjne. Następnie ichniej przewidywalności oraz

systemowego planowania.

Dodam iż sam Trzebiatowski w swojej ocenie podziela niejako opinię innego

obserwatora, mianowicie Antoniego Iwanowskiego, który wypomina Polakom brak

uporu w dążeniu do celu.

Posiadamy rosyjski upór i zawiść, jednak nie potrafimy do końca przełożyć tego na

właściwym polu.

Często spotykamy się z niezdecydowaniem i chwiejnością naszych narodowych nastrojów.

Tworzymy wielkie projekty jednak wobec braku konsekwencji i braku odpowiedniej

koordynacji popadamy w skrajności.

W tym miejscu zgodzę się z Iwanowskim, który pisze, cytuje ,, Polak potrafi obmyślić

budżet swoich wydatków nie gorzej od Niemca lub Anglika, z tą tylko różnicą że

Niemiec i Anglik trzymają się raz powziętego planu z żelazną wytrwałością, a Polak na

drugi dzień tylko go przekracza,,

Uważam że wcale tak być nie musi.

Nie chcemy i nie musimy być gorsi. Możemy być równie dobrzy.

Wystarczy zmienić mentalność. Silna wola, upór i cierpliwa konsekwencja- oto czego

nam Polakom brakuje.

Nasuwa mi się na myśl stwierdzenie jezuity, Macieja Kazimierza Sarbniewskiego który

stwierdził: ,, Gdyby tylko Polacy byli konsekwentni, zebraliby wszystkie właściwe cechy

zachodu, zdobywając tym samym to czego jeszcze nie posiadają.

Charakteryzuje nas pozerstwo ,, nie mierzymy sił na zamiary,,

Koncentrujemy się raczej na wyglądzie zewnętrznym niż na wnętrzu.

Z goła inaczej niż Niemcy, Rosjanie, Anglicy.

Tam nikt nie zwraca uwagi tak na to jak się nosimy, a raczej skupiają swoja wyobraźnię

na tym co wnoszą inni w życie społeczne.

Jesteśmy tą samą rasą ziemską a tak bardzo się od siebie różnimy.

Wybuchowość i Warcholstwo

Już Kazimierz Dąbrowski poruszał problem naszej agresji.

Myślę że wiele jest w tym racji.

Prowadzone badania wśród społeczeństwa, pozwalają twierdzić iż stanowimy naród

kłótliwy i awanturniczy.

Tworzymy sieć zamętów, to w życiu osobistym jak i politycznym, co przekłada się

negatywnie na całokształt naszego życia.

Stajemy się przez to znerwicowani i poddani wiecznej walce.

Postrzegają nas podobnie chociażby Niemcy, Francuzi i Holendrzy.

Dostrzegamy polskie warcholstwo w mediach, na ulicach i w urzędach.

Powiedzenie ,, Jak nas widzą tak nas piszą ,,  stanowi nasza polską łatkę która

niejednokrotnie maluje obraz naszego społeczeństwa dla innych nacji.

Cecha niepoprawna, ale nasza.. polska.

Duża rzesza Polaków jest wyniosła, co prowadzi często do podziału na obozy społeczne.

Skutkiem naszej wyniosłości jest również pijaństwo, będące pewnego rodzaju napędem

do pokazania innym jaki to ja jestem ważny i co mogę.

Pijemy wszędzie.

W kraju za granicą, uważani jesteśmy za naród swawolny i lubiący zabawę.

Jesteśmy społeczeństwem marudnym. Jakkolwiek by nie było, będziemy narzekali że jest

inaczej niż pierwotnie zakładaliśmy.

Podobni jesteśmy nieco do buntowniczych i ceniących wolność Francuzów.

Jednak nie tak pewni siebie jak wielbiciele płazów.

Francuzi jako naród z pogranicza ,,red bulla,, charyzmatyczni i pełni energii, piastujący

własną narodową ,,La Patrie,, czyli ojczyznę.

Moje osobiste doświadczenie pozwala mi twierdzić iż Polacy powinni bardziej trzymać

się razem. Jak czynią to Turcy, Rosjanie, Łotysze, Arabowie, Litwini - ,,jeden za wszystkich

wszyscy za jednego,,.

Przykład…?

Gdy Rosjanin albo Turek, myją lub naprawiają auta- pomagają im rodacy-

bezinteresownie !

Natomiast kiedy to samo czyni Polak- czyni to w samotności !

To jest obraz naszej polskiej współpracy krajowej i ojczyźnianej.

Brakuje nam bliskości a nie brakuje nam wrogości.

Doskonale ujął to w słowach Julian Ochorowicz, pisząc ,, Gdy zbierze się trzech Niemców

zaraz tworzą związek tzw.( Verein ), a trzech Polaków – to cztery stronnictwa.

To czysty przykład naszego braku współpracy, widocznego chociażby w kręgach ulicy

Wiejskiej-  rządzącej naszym krajem.

W prawdzie potrafimy się zjednoczyć jako jeden z niewielu narodów świata, lecz

głównie tylko w momentach tragedii.

Po czym po ochłonięciu wszystko wraca do stanu powszedniego.

Czy tylko tak być musi?

Czy nie potrafimy wytrwać w postanowieniach jak chociażby nasi sąsiedzi Niemcy i

odnosić sukcesy gospodarcze i polityczne ?

Zależy to tylko od nas samych i od tego, czy poprawimy w naszej narodowej

mentalności, to co obecnie sprawia że jesteśmy z tylu a nie w stawce europejskiego

peletonu.

Podsumowując i biorąc pod uwagę wszelkie za i przeciw, można pokusić się o

stwierdzenie iż przydałaby nam się: przebojowość nacji południowych, pracowitość,

praworządność i solidność Niemców,

Włoski luz i szacunek do wartości rodzinnych.

Rosjanie mogliby uczyć nas romantyzmu a Skandynawowie zakrzewiać w nas

uwielbienie do tego co nowatorskie i nowoczesne.

Niestety… jesteśmy marudni, podejrzliwi i zazdrośni.

Polska gościnność, owszem,  pulsuje na naszą korzyść co doceniają nasi ościenni

sąsiedzi.

Serdeczni i gościnni na co dzień i od święta.

Jesteśmy trochę leniwi.

Nie lubimy analizować wielu istotnych dla nas spraw.

Ogólnie Polacy to naród dobry ale brakuje nam motywatora do tego aby zmienić nasze

mentalne myślenie.

Większość Polaków żyje w poczuciu iż ,,jakoś to będzie – żyjemy tu i teraz,,

Polak to stworzenie mądre, cwane a zarazem pojmujące błyskawicznie różnorodności

praktyczne jak również teoretyczne. Gdybyśmy tylko potrafili połączyć to z bogatą

praktyką życiową, byli byśmy nacją wzorcową.

Zgodzę się z autorem książki, twierdząc że gdyby analizowanie naszych zachowań stało

się naszą polską powszechnością, to łatwiej byłoby nam Polakom odnaleźć się w Europie

i zyskać większy szacunek społeczeństw europejskich.

Wszak jesteśmy Europejczykami.

Autorstwa :   Piotr Krauze

DYSTANS – pojęcie względne

Odnosi się zarówno do pewnego odcinka drogi jak i miejsca, osób oraz czasu..

Dystans do samego siebie ma swoje dobre strony z uwagi na łatwość w przyjmowaniu schematów życiowych tworzonych przez naszych powierników, w następstwie kierowanych w naszym kierunku..

Dystans to również ,, akcent honoru,,

Jeśli ludzie nas odpychają z różnych względów, powstaje w nas ,,niechęć, zawód, rozczarowanie,, wreszcie pytanie dlaczego tak nas traktują..?

Podstawowe pytanie..?! – Czy chcemy trwać w niepewności, być tylko kimś mało znaczącym w życiu innych…

… Mam dosyć wojen trojańskich ( z uczuciami, niepewnością, ludzkimi humorami )

… Jedną wojnę już wygrałem a na kolejną woli już nie mam…

To człowiek nadał temu pojęciu znaczenie psychologiczne…

Skoro ja sam nie mogę powiązać tego łańcucha interpersonalnego- nie zdołam wzbudzić zaufania w kimś.

Ludzie sami demonizują i porównują nas do tego co złe w ich przeszłości- niesprawiedliwy osąd również dusi dusze !

 

Zasada ,,Tigera,, – kiedy mnie nie chcą odchodzę, nie wdaję się w zbędne konwenanse i nadzieje że mi przyklasną.

naiwnym tylko sądzić że bez mąki można upiec chleb !

LITLE – to przestrzeń osobista..

niekiedy całkiem na rękę tym którzy jej oczekują…

jednak my sami odczuwamy gorzki smak niepewności..

 

 

 

 

 

 

 

 

Piotr K.

… Czasem lepiej jest usunąć się na chwilę…

aby pozwolić oddychać tym którzy tego potrzebują…

… Nawet jeśli miałoby to oznaczać koniec czegoś…

Ludzie potrzebują przestrzeni…

… My sami nikogo do niczego nie przekonamy jeśli inni nie czują

potrzeby zmian…

Pozostaje nam uszanować wybory ludzkie…

……. a my…?

A my możemy tylko trwać gdzieś tam z boku…

i starać się nie narzucać niczego…

Każdy ma swoje własne ideały i potrzeby…

Każdy projektuje swoje życie tak jak uważa za właściwe…

Pomagajmy… ale nie przytłaczajmy ludzi sobą…

Jeśli zechcą… sami podejmą inicjatywę….

Szanujmy ich decyzje, nawet jeśli byłyby one nie po naszej

myśli…

Piotr K.

Jeżeli nie wiemy czego chcemy od życia, to mamy tylko to co

bierzemy spontanicznie…

Zatem nie ma co narzekać !

Ruszyć się z miejsca i postarać się wykazać więcej inicjatywy, bowiem samo nic się nie dzieje.

Inicjatywa nic nie kosztuje a przynosi jedynie korzyści!

A wszystko zależy od nas

Słowo ,, przepraszam ,,

Okazać szacunek mówiąc przepraszam to żadna ujma… jeśli szanuje się bliskie osoby…

Warto powiedzieć przepraszam tym którzy są nam bliscy…

Nawet nieporozumienia wybaczają przypadkowe błędy…

PRZEPRASZAM i ja bo warto…

Poznać człowieka jest bardzo trudno..

Sytuacje poddają nas próbom i równie często obarczają koniecznością dokonywania

wyborów które niejednokrotnie są zbyt

ciężkim lodem do udźwignięcia.

Poddani konieczności wyboru, podejmujemy walkę o to co wymaga

wyjaśnienia, oraz o to co sądzę ówcześnie najważniejsze w naszych

kręgach.

Miałem dobre, lepsze.. także arabskie – niemieckie gorsze dni..

Czułem dobro.. fałsz.. radość, smuty..

Czułem niemiecko- turecki chłód zimnej lufy broni przy

skroni..

Stres potrafi zniszczyć..

… ale potrafi również zmobilizować do walki a

nadto wyzbyć w człowieku wszelki lęk przed alejami

jerozolimskimi.

… przed tym, co i tak nastąpi i żadna istota ludzka nie zdoła przed

tym uciec..

Ale może nauczyć przyzwyczajać się do tego co ma nastąpić..

Kula jest szybsza od strzały.. Strzała szybsza od kamienia..

Natomiast kamień nie każdą głowę rozbić potrafi..

Jesteśmy jak ta lodowa tafla która przyrośnięta do ziemi tworzy

wspólnotę ziemską, ludzką..

Zawsze jednak pojawić może się ktoś ze szpadlem chcąc oderwać

nas od tego co tworzy naszą stałą i sprawdzoną powłokę społeczną.

Wojny łatwo można wywoływać..

Jednak nie zawsze znajdzie się odpowiednia gaśnica potrafiąca

stłumić rozgrzane napięcia

społeczne..

Żyj..

Nie wkładaj dłoni między drzwi..

Folguj opluwaniu ludzi i poniżaniu..

Konflikty nie zawsze kończą się słowem..   Czasem kończą się

śmiercią..

Żyj tak aby żyć.. bo jutro może być za późno…

Sympatyzować wzajemności to znaczy podzielać poglądy drugiego człowieka..

Obserwować postępowanie innych ludzi, to tworzyć obrazki charakterologiczne ludzi..

Myślę że w świadomości każdego

człowieka zakodowane

są następujące, podstawowe zmysły

ZMYSŁ ODDYCHANIA..

ZMYSŁ JEDZENIA…

ZMYSŁ POSIADANIA….

Otóż formy posiadania wykształciliśmy w sobie już na początku rozwoju cywilizacyjnego.

Natomiast ucelowienie każdego zmysłu ma swoją indywidualną cenę którą wystawia sobie każdy z nas.

Posiadanie to PODNIECENIE..

Podniecenie to ŚWIADOMOŚĆ MIŁEGO…

ALE……. Jest pewien haczyk 

Posiadanie przeradza się w rewię mody, lans, zachwycanie rzeczami mało ważnymi..

Posiadane można powiększyć, utrzymać lub utracić… za każdym razem wydać sobie własną opinię temu jak postępujemy.

Nie trzeba być milionerem aby poszerzać swoją wiedzę.

Wystarczy obserwować świat, ludzi, siebie oraz własną drogę, aby potrafić utwierdzić się

w tym co właściwe…

Pieniądze lubimy najchętniej mieć i wydawać – NIE KAŻDY JEDNAK POTRAFI SZANOWAĆ TYCH LUDZI KTÓRZY DUŻYCH PIENIĘDZY NIE POSIADAJĄ..

Zaobserwowałem że najszczęśliwsi są ludzie drugiego miejsca podium..

Tak nazwałem   ,, srebro ,,

To tak zwani zdobywcy, żyjący między ryżowymi biedakami a watahą nielicznych rekinów biznesu.

Różni ich nie tylko miejscówka na podium..

Różni ich dojrzałość w ocenie tego co było, jest oraz co przerosło mentalne wyobrażenia

ludzi.

BIEDAK – doceni kromkę suchego chleba.. podzieli się lub odda

ostatni kęs bogatemu..

ZDOBYWCA -     zrozumie biedaka… podzieli się z biednym i

bogatym..podzieli się chlebem i własnym

doświadczeniem obserwacji obydwu..

Bogacz    -     Niestety nie zawsze zrozumie biedaka i

zdobywcę..  no chyba że sam dążył do

sukcesu, wychodząc pierwotnie od biedy…

Aby zrozumieć i określić stan rzeczy warto obserwować a nie

oczekiwać wyłącznie na

zyski i poklask.. same się nie pojawią.

Karłami są takie istoty które otaczają skromnością własny rozum..

Wiek, płeć czy pochodzenie… nie stanowią wyznacznika

Możesz być inteligentny mając nawet niespełna 15 lat i głupi kończąc lat… 30, 40, 50…

Natomiast, jeżeli zechcemy poddać się wielu innym czynnikom… równie ważnym w życiu człowieka – staniemy się zwycięzcami, tzw ,, ludżmi z ikrą ,,

Niekiedy srebro jest cenniejsze i trwalsze od ,, złota ,,

WSZYSTKO ZALEŻY OD NASZEGO PODEJŚCIA I DOJRZAŁEJ OCENY SYTUACJI.

Wybrałem srebro bowiem można je zamienić zawsze na złoto.. MĄDRE I WARTOŚCIOWE ZŁOTO.

Szacunkiem zyskać można więcej niż błyskiem złotych medali..

Autorstwa : Piotr Krauze

Skąd my to znamy..

Wspieramy ludzi, pomagamy, sami czasem nie radząc sobie, jednak radząc im w ich problemach..

Często w zamian dostajemy kopniaka

Ludzie zapominają o nas..   ironia losu?

Raczej egoistyczne podejście do ludzi.. To taki sposób na odczepnego..

Warto pomagać ?

Tak.. WARTO..  jednak dobrze jest również dobierać sobie ludzi którzy będą odzywać sie do Ciebie, Ciebie i Ciebie… BEZINTERESOWNIE..

Reszcie podziękować i zmienić otoczenie skoro nie potrafią sami z siebie wyciągać reki do rozmowy.

Najlepsze są te okazje które nadarzają się niespodziewanie i niosą ze sobą to co nam się opłaca..

Nie każda okazja jest tania i do przyjęcia.

Zabieramy się często do czegoś jak ten pies do jeża.

W obawie przed ODMOWĄ ,  POTKNIĘCIEM – ZNIEWAGĄ.. a co gorsza – WYŚMIANIEM..

Nie ma nic gorszego od strachu przed porażką.. – ale czy warto się obawiać tego co wydaje się nam trudne..?

Naturalnie że nie !  Ludzie nie są w niczym lepsi, jedni od drugich.

W obliczu tego czego się obawiamy, uaktywnia się jedynie nasza wyobraźnia.

Pamiętaj..

- To że polityk -  to nie znaczy że lepszy, ważniejszy

- To że naukowiec – to nie znaczy że lepszy, ważniejszy

- To że wykształcony  – to nie znaczy że… i tak dalej i tak dalej…

Ludzie są sobie tak samo równi jak każda żyjąca forma na naszym globie.

Różnice mentalne tworzymy sobie w głowie sami.

* Często piękni ludzie mają ubogi umysł i charakter..

* Często skromni ludzie mają bogaty umysł i zdrowy charakter…

* Często bogaty jest równy biednemu….

Jaki morał.. ?

Wszystko się wyrównuje w praktyce..

Tak jak w łóżku..

Wzrost nie ma wpływu na wyrównanie punktu bioder..

Toteż w relacjach między ludzkich należy również pamiętać iż uroda nie zawsze idzie w parze z charakterem i rozumem, siła nie zawsze równa się z intelektem, konsekwencja jest skrajnością lenistwa.

Zatem jesteśmy sobie wszyscy równi…

Uroda, forma, zdrowie, bogactwo kiedyś przeminą…

Jednak charakter i mądrość doceniania ludzi za to co właściwe pozostanie..

Korzystajmy z życia mądrze i z jajem

Autorstwa :  Piotr Krauze

Moja refleksja…

Założyłem swoją najlepszą koszule i zmieniłem swoje nastawienie do myśli i świata.

Co mnie zmieniło.. ?

Zmieniła mnie moja dojrzała świadomość bycia facetem który żyje rozsądnie i jak każdy

dojrzały facet chce być szczęśliwym człowiekiem.

Trudne.. ?  Raczej realne..

Czy ta biała sowa która towarzyszyła mi od początku , znała rozwój wydarzeń ?

Jeśli tak, to dlaczego nie dała znaku, nie podpowiedziała co robić, jakie podejmować

decyzje.

Nic nie dzieje się przypadkiem a wszystko ma swój określony cel oraz finał.

Gdyby świat i nasze życie były z góry określone i jasne dla każdego z nas, nie przyjmowali

byśmy nauki z życia.. pokonywania zła, radzenia sobie z pogardą ludzką i zadufaniem.

Każdy chce żyć w spełnieniu i w radości, jednak nie każdy doznaje tego czego pragnie.

Musimy się uczyć szanować ludzi za ich samych,  dostrzegając w nich to co ludzkie a nie

materialne.

Łatwo jest powiedzieć  :  ,,Życie to nie to nie zabawa, a biznes, i pieniądze to podstawa

bytu i to jest ważne,,

Co zrobisz kiedy skończą się pieniądze a ty pozostaniesz sam/a,  bez tych, których

osądzałeś, gardziłeś , poniżałeś.. ?

Kto poda tobie pomocna dłoń – czy tylko twoja Matka.. jeśli taką jeszcze masz !

Sowa pozostawia po sobie nieskazitelną czystość i dar cierpliwości - mądre i szczere

spojrzenie.

A co pozostawisz po sobie Ty ?

Pomyślałeś choć raz,  jakim chcesz by ciebie pamiętano ?

Siła nie tkwi w mięśniach..

Siła tkwi w charakterze i  w tym jaka wiarę pokładamy we własna wartości.

Jeśli cenisz siebie, to cenisz ludzi.

Sowa obserwuje ofiarę – człowiek obserwuje otoczenie .

Gdyby moja przeszłość była tak wygodna jak fotel w którym teraz siedzę i piszę dla ciebie,

to zapewne nie dostrzegł bym tego co dobre a co godne pożałowania .

To ludzie i sytuacje  nauczyły mnie oceniać i wyróżniać to co godne pochwały i naganne .

Życie to nie fiolet który uspokaja i łagodzi stresy..

Twoje życie to jaskrawy pomarańcz wymagający od ciebie ciągłej walki o dostatek i dążenie

do lepszego życia.

Teraz kiedy siedzę w bezpiecznym miejscu,  oceniam z ogarniającą mnie refleksją cały bałagan przeszłości .

Czy warto było oceniać , karcić za niewłaściwe i podłe ? hmm..

Warto było…

Warto dla siebie i dla tych których kochałem i w których wierzyłem .

To tak jak z kubłem zimnej wody.  Przyjmujesz taki na głowę i czekasz aż wyschnie lub

zmieniasz koszule na suchą…

Tak samo jest w moim i twoim życiu.. nie zawsze stąpasz suchą stopą po swojej dzielnicy.

Tak samo jak inni narażasz się na poparcie i krytykę otoczenia. Pytanie, czy potrafisz sobie

radzić z sytuacjami a nadto poprawić swoje nastawienie do ludzi.. ?

Możesz być dupkiem - możesz być też kimś…

To jaki wybierzesz kierunek, będzie odbijać się na całym twoim życiu..

Warto zatem myśleć nie tylko o własnym tyłku

Jestem silniejszy od fali !

Nie warto przejmować się tym co próbuje podmywać nam grunt.

Obserwuj co dzieje się dookoła Ciebie i od kogo wychodzą ploty i uderzaj tylko wówczas gdy zostaniesz do tego przymuszony.

Każda niedojrzała plotka i zazdrość tłumią ludzki rozsądek.

Nie przejmuję się ludżmi mało ambitnymi i złośliwymi…

Zdobyłem coś fajnego i skutecznego…

Dążę do założonych celów i osiągam je pomijając błędy innych i ucząc się na nich.

Obserwacja i umiejętna empatia dają tę przewagę.

Przewagę mądrzejszego polaka po szkodzie.

Teraz realizuje to co wydawało się trudne a okazało bajecznie łatwe.

Siła tkwi w umyśle – nie w mięśniach.

Dojrzały człowiek ma w sobie to coś czego nie posiada człowiek popadający ze skrajności w skrajność.

Zazdrość i przekora są kopią ślepego rycerza

Jeśli człowiek jest kaleki na umyśle nie pomogą wówczas żadne zewnętrzne atrybuty…

Po co się oszukiwać.. Chcieć to nie zawsze móc… Życie nie zawsze okazuje się sprawiedliwe.

To jak ludzie smutno w życiu mają, zawdzięczają sobie samym… swoim trudnym charakterom, wymaganiom, humorom, niedojrzałością…( nie wszyscy lecz WIELU )

To z czego są dumni i zadowoleni… zawdzięczają jedynie własnej dojrzałości oraz inteligencji.

KAŻDY POPEŁNIA BŁĘDY

WAŻNE JEST TO ABY DOJRZEĆ I PODOBNYCH BŁĘDÓW NIE PONAWIAĆ

WÓWCZAS POWODÓW DO NARZEKANIA NIE BĘDZIE

SZACUNEK

WPIERW SIĘ ZASTANÓW – A DOPIERO POTEM CISKAJ SŁOWAMI W LUDZI

WÓWCZAS ŻYCIE I SYTUACJE ŻYCIOWE OSZCZĘDZĄ SINIAKÓW NA DUPSKU

Żyj tak aby móc się uśmiechać a nie płakać i dąsać w samotności…

WARTO SZANOWAĆ TYCH KTÓRZY NAS SZANUJĄ..

Autorstwa :  Piotr Krauze

Nie ma w opisach nienawiści – zawarty jest zatem sens tego co dotyczy każdego z nas.. człowieka, przyjaciela, partnerki i partnera..

Każdy wysupła coś swojego własnego lub coś dla kogoś lub o kimś..

To nie powód do oburzenia, zawodu, obrażania się..

Gdy podobne dotyka Ciebie , Ciebie i Ciebie.. wrócisz do tego i zaczniesz się zastanawiać.. Każdy ma własny rozum, ale nie każdy potrafi kłamać i myśleć dobrze wyłącznie o własnych racjach..

Szanuję tych których znam – ale mimo to obserwuje..

Śmiejesz się Mówisz sobie co on pisze..

Są tacy którzy zarzucają nam formę ,, nienawiści w słowach,, – a my jedynie dzielimy się tym co dotyczy nas i naszego otoczenia..

Każdy ma swoje życie, tworzy własny świat, ten mityczny ,, w nadziei i marzeniach ,, i ten racjonalny w którym obserwuje swój sad i rosnące w nim rośliny ( przyjaciół, bliskich )

Nasze blogi mają wymiar apelacyjny bowiem odzwierciedlają zacierające się relacje między ludżmi i tego co łączy ludzi.

Oburzenie nie stanowi dobrej  formy dyskusji a jedynie stawia kolejne pytania wobec tego co faktyczne.

Zawsze stronimy od oceniania tych z którymi nie żyjemy, nie sypiamy, nie spożywamy wspólnego śniadania..

Wiele osób hoduje w sobie złość, zazdrość, cierpienie. Wreszcie ukryte uczucia do przeszłości i sympatii które trwały i zapisały się w ich życiu.

Odpowiedzmy sobie na pytanie:

Czy każdy jest w stanie szczerze odpowiedzieć sobie i bliskim czy naprawdę kocha, szanuje i oddaje w pełni własnego siebie..? Chyba do końca tak nie jest..

Często odsuwamy się od tych którzy wydają sens czemuś co ich irytuje i powoduje zniesmaczenie.

Rozczarowujemy się sensem i procentem prawdy a nie dostrzegamy tego co naprawdę się dzieje, co wpływa na stosunki i relacje między przyjaciółmi – partnerami .

Przyjaciele dzwonią coraz rzadziej spontanicznie..

Łatwo jest oceniać pismo kogoś.. trudniej samych siebie..

Warto szanować tych którzy dali nam tyle ile inni nam jedynie sprzedają.

Piwo smakuje tak samo w każdym towarzystwie.. i nie ma w tym filozofii .

Piotr Krauze..

Konsekwentnie – Rozsądnie do celu

Tyle ile dajesz szacunku tyle dostajesz forsy – przenośnia aktualna

Coraz częściej stosowana metoda – skuteczna w odkrywaniu ludzkich intencji.

Cenie ludzi za ich dojrzałość emocjonalną oraz sytuacyjną.
Obserwuję i słucham – wyciągam wnioski wobec tego co wydaje się istotne dla mnie i dla mojego otoczenia.

Lubię dobre wino, dobrą  zabawę.

Dobra książka zawsze mile widziana w fotelu.
Wolny czas poświęcam na sport, naukę, spotkania ze znajomymi.

Wartościowi i szczerzy ludzie są dziś w cenie.

Każdy jest wartościowym kompanem, ale nie każdy odpowiada naszemu obrazowi kompana.. do słowa,  kieliszka czy wreszcie do wspólnego życia.

Uwodzenie, uśmiech, sprytne podejście do człowieka to nie wszystko.. Właściwiej jest być sobą, bez kombinacji i fałszywej adoracji – Zyskujesz nie tylko dobrego kompana ale co ważniejsze zyskujesz  jego szacunek.  A ten jest lepszy niż krótkotrwała przyjaźń lub tzw. toksyczny związek

Pozytywnie nastawiony do tego co warte zachodu i mojego wsparcia

Ludzka moralność :  Wystarczy wzajemnie się szanować

Jest wieczór…

Kolejny dzień z kalendarza i kolejny rok w życiu

człowieka. Ludzie zabiegani i zajęci własnymi uciechami i problemami,

tworzą kolorową mozaikę naszej planety..

Niewielka mieścina pod zielonym i spokojnym lasem góry chełmskiej a w nim sowa..

Biała sowa siedząca na gałęzi zielonego świerku i spoglądająca w dół, jakby szykowała

się do łowów.

Jednak ona tego wieczoru nie poluje, ona czuje.. że coś się zbliża coś się szykuje.

Jest cierpliwa i czujna, to ona zwiastuje coś nowego.

Cierpliwość sowy wynagradza euforia. Sowa już wie co się wydarzy.

Zrywa się po chwili do lotu kierując się w stronę nieopodal stojącego budynku szpitala.

Tylko po to aby przysiąść na gałęzi drzewa rosnącego po sąsiedzku z porodówką.

Nagle unosi skrzydła jakby chciała w geście triumfu wykrzyczeć już jest.. już jest..

Szpitalna cisza zmienia nastroje ludzi wypełniających jego pomieszczenia.

Na zewnątrz pogodnie a zarazem spokojnie, wydaje się że dzień jak co dzień.. kolejny

wieczór podobny do drugiego.

Ale to tylko złudzenie panującego oddziałowego spokoju.

W ten rozlega się krzyk, przechodzący w płacz i zaciąganie..

Jego dźwięk dociera do uszu ludzi wypełniających nieopodal znajdujące się sale.

Ludzie spoglądający przez okno sadzą że to jedynie dźwięk sowiego śpiewu, dobiegający  z zewnątrz.

Jednak jej wzrok skierowany jest gdzie indziej.. w stronę rodzącego się za oknem życia..

Konsternacja przeradza się w ciekawość a zarazem zdumienie, wzdłuż korytarza widać

wynurzające się głowy ciekawskich pacjentów.

Cóż tak zastanawia tych ludzi, co tak ciekawi i zdumiewa ?

O 23 godzinie, już wiadomo.. Urodził się szkrab, zakręcony lokiem na głowie maluch..

Uśmiech na twarzach ludzi nie znika, pojawił się i cieszy..

Maluch rozsiewa dźwiękiem melodie - laa laa laa, zaciągając lekką niemowlęcą czkawką.

Urodził się ,,ktoś,, ale kto ?

Życie układa się jak w kalejdoskopie.

Każdy z nas układa je sobie na własny sposób, taki jaki chce i jak tylko potrafi.

Już sam ton głosu rodzącego się dziecka, tworzy nową historię, nowy rozdział życia młodego i  świeżego maleństwa.

Ton głosu pojawiającego się na świecie człowieka świadczy o jego sile, odwadze,

zdrowiu.  Mówi, jaki będzie..

Każdy początek tworzy jakąś historie życia człowieka spoglądającego tym razem na

świat ku górze. Bowiem tam na górze czekają uśmiechnięte oczy Matki spoglądającej na

swojego nowo narodzonego urwisa.

Mury szpitalnego świata ucichły. Ponownie przywołując spokój. Poczęte życie młodego

urwisa przeniosło się na zewnątrz świata wielkiego, głośnego i wypełnionego biegającymi

mniejszymi i większymi istotami ludzkimi.

Matka zadaje sobie pytanie : czy maluch przetrwa ?

Jak poradzi sobie w tym zawiłym świecie radości i smutku..

Mijają miesiące, pory roku wymieniają się kolejnością kolorów natury.

Świat rządzi się własnymi prawami - toczy się życie a w nim bije serce małego i

ciekawego świata urwisa .

Białej sowy już nie ma..

Drzewo opuścił duch białogłowego ptaka, pozostawiając wspomnienie tamtego wieczora

i chwili.

Ta biała sowa stała się towarzyszem życia urwisa- powiernikiem jego czynów i myśli.

Każdy z nas ma swoją sową – Sowę która cierpliwie prowadzi każdego przez jego życie.

Życie z jajem , życie z gorzkim jak czarna czekolada przekąsem - przesłodzonym marcepanowym kęsem glukozy.

Ciąg dalszy jest jak na razie tajemnicą.

Wszystko w swoim czasie..

Autorstwa:  Piotr Krauze